ای محبوب دلها

نمی دانم کجای ؟

نمی دانم به چه فکر می کنی ؟

اما این را میدانم که در سخت ترین لحظات ،هر وقت صدایت کردم

کنارم بودی و آرامم کردی

امید زندگی دوباره را در وجودام نهادی

پس ای تنها یاورم کنارم بمان و رهایم نکن

و قلبم را سرشار از نور وجودت بگردان

تا توان بندگیت را داشته باشم

و در هنگام وصال تو شرمنده نباشم